Nijkerkerveen is het Hart van Nijkerk

Wel een prachtig gezicht, zo’n gevulde kerk! Het kan, ook anno 2012. Wie nog zou willen beweren dat de kerk gemarginaliseerd is, is bij zijn volle verstand behoorlijk achterlijk. De secularisatie brengt ons terug bij de kern. Om kern van de samenleving te zijn, het kloppend hart. Vroeger hadden we een eigen winkel, een eigen krant, een eigen partij, een eigen Bijbel, eigen clubs en verenigingen, een eigen school, een eigen kerk, kortom: een eigen zuil. Die tijd is (al een hele poos) voorbij. Die luxe is door alle luxe overbodige luxe. Een kloppend hart met dichtgeslibde aders kan maar moeilijk functioneren. Ooit schreef iemand over de kerk als het hart van de wereldgeschiedenis. Dat is groots gedacht! En de dichter Anton Ent dan: Ik kan de stam niet ontkennen/ noch het netwerk van wortels / die naar water verlangen. Of deze: Zelfs als bladeren vallen, dor / op de grond liggen, wegwaaien, / verteren, blijft daar de boom / in dienst van de tuinman. Amen. dsvds

dsvds

Hij heet Top en hij levert topwerk! De voorgevel van de 100-jarige Veense pastorie heeft een nieuwe voeg gekregen. Een snij-voeg heb ik me laten vertellen. En het is me een pláátje geworden! De andere muren hebben ook een nieuw voegje nodig, maar dat komt straks. Het aanzicht is nu klaar met een prachtig resultaat. Anno 2011 noemen we dat een facelift. In het Nederlands niet te vertalen. We leven nu eenmaal in een moderne tijd. En als we de deskundigen mogen geloven zelfs al in een láátmoderne tijd. Wat dat dan inhoudt? Niemand die het precies weet maar het betekent zoiets als een oude pastorie met een nieuwe outlook dankzij update weet u wel (ja al dat Engels hebben we nu eenmaal niet in het Nederlands). Een nieuw aanzien was hoognodig om behalve de buitenkant ook de rest aan de binnenkant op peil te houden. Daar ging het om. En hoe het nu verder gaat? Nog even en we hebben een modern gebouw met een klassieke inhoud. Toppie!
dsvds

En ook de media verdienen een pluim. Een sierlijke rookpluim, om nog even in de sfeer te blijven. Verbazend: ze lopen wat rond, schrijven wat op, maken een praatje, schieten een foto en gieten de hele bubs in hun mal. De Stentor kwam met racende dominees die genieten op de Evenementendag. Gerrit Steen voor Nijkerkerveen.com vulde aan: een zeer gesláágde dag met ruim tweeduizend mensen. En heel Veluwe-West mag weten dat de herders van de drie kerken het evangelie even opzij hadden gelegd (maar dat klopt niet!) voor een robbertje trekkertrek. Ds. Helder werd kampioen – hij is dus de meest vooruitstrevende, laat niemand ooit nog iets anders beweren – en de arme maar gelukkige ds. Versteeg onderging de vuurdoop. Als we het allemaal mogen geloven was ikzelf een heuse tractorcoureur. Nou inderdaad, het was al met al weer een prachtig gebeuren. Ik zie het nog altijd als een kadootje van de kerk(en) aan ons dorp. De kerk marginaal? Maak dat de kat maar wijs.
dsvds

Waar vakantie al niet goed voor is. Een mens kan tot bedaren komen en alle zorgen en bezwaren kunnen licht worden als poedersuiker op een pannenkoek, verstuiven kan het.

Ik ben zo iemand die op bestemming naar huis verlangt, de veilige haven, de eigen omgeving. Bij de pannenkoekenbakker kregen we, moet u weten, een oude landkaart als placemat en in hartje Oud-Holland ontdekten we Nieuwkerk, m’n maag kneep ineens samen. Waar is de tijd gebleven dat de boeren in de meerderheid waren? Ik bestelde een boerenpannenkoek. Iemand meende in het Engels (en dat is toch de wereldtaal!) dat ‘de boeren dichter bij het Goede staan dan anderen’. De boer, hij wéét, al heeft hij wellicht niet de woorden om te zeggen wat hij weet. Aldus de Britse Iris Murdoch. Was zij een boerendochter? Dat niet, maar zij had er misschien een willen zijn. Ze zei zoiets als: Wie weet weten we wat we niet weten. En zei Jezus niet: Een zááier ging uit om te zaaien?
dsvds

Waarschijnlijk heeft maar een klein percentage van de mensheid last van obsessies. Dat is waarschijnlijk; niet héél waarschijnlijk. Heel waarschijnlijk heeft een groot percentage van de mensheid last van obsessies. En allerwaarschijnlijkst hebben de meeste mensen geen lást van obsessies maar hebben die dan toch wel. Wie erg nieuwsgierig is zou graag andermans obsessies willen weten. Zulke waarbij je verbaasd de hand op de mond legt. Ooooh..! Wat vreemd, wat ontegenzeggelijk ráár! Nee maar!! Toch weet iedereen dat niemand met zijn obsessies te koop loopt. Er zijn mensen die per straat lantaarnpalen tellen, maar we noemen geen namen. Zelf heb ik iets met dakgoten. Dákgoten! Het is belachelijk maar ik kan daar uren naar kijken. Daar is natuurlijk geen tijd voor, dus zolang duurt het niet, maar echt, neem eens een mooie dakgoot voor ogen! Eén en al gedienstigheid! En het is raar maar waar: Ook door een vuil gootje kan helder water stromen.
dsvds

Het was al jaren een publiek geheim, maar vanaf nu zal de titel in het nieuwe (nog te schrijven) geschiedenisboekje staan, achter haar naam. Na 45 jaar werd zij door een grote schare met een driewerf hoera officieus uitgeroepen tot Koningin van ’t Veen! Juf Gea Mekking is nu geen juf meer (want zij ging met pensioen) maar niettemin is haar rol nog lang niet uitgespeeld. Koningin-zijn is van hoge symbolische waarde. Een koningin is ons aller moeder. En we weten wat moeder wil, dat we gezond en groot, moedig en sterk zijn. Een moeder blijft. Daarom schreef Rutger Kopland ooit: Weggaan kun je beschrijven als een soort van blijven. Je blijft iemand op wie wordt gewacht. Ze had de nederige Calvijnschool tot residentie maar nu de grootse taak die haar was gesteld, is volbracht, schittert het resultaat – een schittering die echt is als de zon en waarvan de gloed niet licht zal doven. Wat met verve en faveur gedaan wordt, beklijft! Gea blijft.
dsvds

Een waargebeurd sprookje (is ook wel eens leuk want waargebeurd kan ook heel spannend zijn). Moedereend kwam met haar kroost op de rondgang van de rotonde en paradeerde met heel die rits kuikens achter zich aan keurig op de rijbaan – nietsvermoedend nam zij al de rotonde driekwart en kreeg toen, jawel, de laatste kuiken in de rij in het oog. Ze snaterde: Wat doe jij hier, kun je niet netjes achteraan sluiten, nu loop je me warempel voor de poten! Maar alles raakte in de war, heel de natuur raakte het spoor bijster, want het kuiken deed precies wat de andere kuikens deden, dat is het goede voorbeeld volgen, maar zij die moedig – en voorbeeldig – voorwaarts stapte kwam dus achter alle volgers zodat ook zij een volger van de volgers werd en de volgers volgers van de volgers. Volgt u het nog? Ze liepen dus allemaal als eenden achter elkaar aan. En snateren! Snateren! Luidkeels (om elkaar te overtuigen leek het wel): we zijn en blijven op de goede weg!
dsvds

Dit kan ik niet lezen. Wat niet lezen?
Nou wat hier  te lezen staat, dat kan ik niet lezen.
De lettertjes dansen, zwieren aan elkaar, willen niet gewoon netjes strak naast elkaar staan.
En dat is wel leuk maar niet altijd.
k Dacht een hele poos dat ligt aan mij.
k Ben wat zenuwachtig,
k moet het papier, de bladzijde, de krant of waar-ook-maar-wat-op-te-lezen staat zorgen dat het stilhoudt. Meer lezen... →

 24 uur waren ze in touw.
Ze deden zulks voor Nepalezen die ze nooit gezien hebben, maar wel een bijbelvertaling kunnen gebruiken.
Met ongelooflijk veel energie en een explosie aan activiteiten werd geld binnengehaald. Darten, tafeltennissen, quiz, nachtelijke speurtocht, film kijken, krachttest, ochtendgymnastiek, schilderen, praisen, pony rijden voor de kids, bingo voor 60+, een verrukkelijk diner, veiling, rad van avontuur en dan ook nog een journaal, een eigen film en een sketch met een echte Fatima – het was er allemaal. Meer lezen... →

Ze zijn met z’n tweeën en ze houden van elkaar.
Ze weten niet beter dan dat ze tegelijkertijd zijn geboren of altijd al bestaan hebben of in een ver verleden samen een huisje hebben gekregen.
Geen van twee was ooit alleen.
Volgens de mevrouw toen in de winkel – het is minder lang geleden dan gedacht – gaat het hier over twee vrouwtjes.
Maar nu is één van de twee (te weten Vlekkie) een nestje aan het bouwen! Meer lezen... →

Fleur Bourgonje is geboren en getogen te Achterveld. Ook nieuwsgierig wat zij te vertellen heeft? Minstens dit: ‘In het voorjaar van 1911 (een eeuw geleden!) trokken mijn grootouders per paard en wagen vanuit het oosten van het land over de Veluwe naar de Gelderse Vallei op zoek naar een dorp waar nog geen smid was om de paarden te beslaan. Mijn grootvader hield de teugels. Naast hem op de bok mijn grootmoeder met een kind op haar schoot, mijn vader. Meer lezen... →

Een parallel-geschiedenis. Een man ligt in het ziekenhuis en iemand komt op bezoek. Een grote bos rozen wordt op het nachtkastje gezet, die hem ieder uitzicht beneemt. ‘Neem die struik maar weer mee,’ zegt hij. ‘Maar bloemen zijn juist mooi! Rozen helemaal. Die zijn het symbool van liefde.’ ‘Het is me te veel,’ zegt de man. ‘Wat had ik dan voor je mee moeten nemen?’ ‘Eén grassprietje, één bloemblaadje, één korreltje aarde zou voldoende zijn geweest,’ zegt de zieke. ‘Ik heb maar één grassprietje nodig om alle weilanden van de wereld te zien, maar één blaadje om mij alle bloemen voor te stellen, maar één aardkorreltje om overal naar toe te kunnen reizen.’ Meer lezen... →

De kerstboodschap is al meer dan 2000 jaar oud. De boodschap is ouder dan het christendom in Europa! Een enorme stoet generaties voor ons heeft naar hetzelfde hemelse bericht geluisterd. En er het heiligst geloof aan gehecht. Op beduimeld papier vond ik onlangs die kerstboodschap opnieuw, ze was geschreven door een eenvoudige herder, in de 19e eeuw (zijn naam doet hier niet terzake). De 19e eeuw, dat is ook al een mooie poos geleden! Maar al lezend las ik de oude boodschap die voor alle tijden, en leeftijden, is geschreven. Ik dacht: dat moet u óók lezen. Zo oud en toch zo nieuw! Meer lezen... →

Nu de hoogbejaarde toren na zijn renovatie in oude glorie is herrezen kon dorpsfotograaf Evert Livestro vanaf de steigers nog een historische foto maken. Niet eerder werd een tórenhoog plaatje geschoten van het monument aan de overzij, de pastorie. Het woord ‘toren’ is een mannelijk woord en het woord ‘pastorie’ is vrouwelijk – dus zij (de pastorie) staat er nu mooier op dan ooit. Deze dame wordt overigens volgend jaar al 100 jaar! Meer lezen... →